Van het bos word je écht een ander mens

Waar het gewone leven wordt gedicteerd door tijd, planning, afdwalende gedachten en verwachtingen, is er in het bos gewoon niks. En tegelijkertijd zo veel. Waar je ontspannen, blij en dankbaar van wordt.

The Slow Experiment

Ik luister graag naar de Slow Home Podcast, een podcast over slow living. In maart houdt het stel dat achter de podcast zit, een interessant experiment: ‘The Great Outdoors’. Dit betekent dat ze in maart elke dag een uur naar buiten gaan. Om te wandelen, te skiën (ze zitten in de Rocky Mountains) of gewoon te zitten. Ze gaan ontdekken wat dit voor invloed heeft op hun dagelijks leven en hun humeur.

Inmiddels is het experiment dus al een tijdje gaande en ze zijn erg enthousiast. Op hun podcast delen ze hun eigen ervaringen, maar ook wetenschappelijke onderzoeken die aantonen dat de natuur een positieve uitwerking heeft op je geest. Zelfs als het op een poster aan de muur staat, heeft natuur al een positief effect. Of als screensaver.

Wandelen

En ik snap ze. Want deze winter wandel ik voor het eerst praktisch elke dag wel 20 minuten. En ik merk al dat ik hierdoor liever naar buiten ga en meer geniet van de winter. Een seizoen waar ik meestal al mopperend voor het raam zit te wachten tot het voorbij is. Deze winter genoot ik echt. Van de koude wind, de lekkere dagen, de winterzon, de sneeuw en zelfs de regen. Hierdoor realiseerde ik me dat het niet zozeer het weer is dat de winter zo troosteloos maakt, maar vooral het feit dat je veel binnen zit.

Maar binnen zitten, dat hoeft natuurlijk niet. Want hoe koud het ook is, je kunt je er tegen kleden. En met een paraplu en laarzen is er eigenlijk niets wat je binnen kan houden. Behalve dan als het heel hard hagelt én waait (waardoor de paraplu niet werkt). Dat maakte ik één keer mee deze winter.

Enfin, door het ‘Great Outdoors’ experiment ben ik een boswandeling toch wat meer gaan zien als een soort therapie. Een soort natuurlijk genezing van ‘binnen-ziektes’ zoals piekeren, gebrek aan energie & verveling. In het bos pieker je namelijk niet. Je krijgt er energie van, maar niet teveel zoals ik soms van de vele ideeën in mijn hoofd krijg. Het is wat meer in balans.

Je verveelt je niet, omdat het er prachtig is. Op de een of andere manier ís het bos niet alleen natuurlijk, je voelt je er ook natuurlijker. Er is geen keuzestress (werken, social media, aandacht aan m’n gezin). Er is geen tijdsdruk, geen sociale verwachting of competitie.

Je zet gewoon de ene voet tegen de andere en dat is het. Je houdt een beetje bij waar je ongeveer bent, zodat je de auto nog een keer terug kan vinden. Maar dat is het wel zo ongeveer. Het is zo simpel. Zo slow.

Van het bos word je écht een ander mens. Een simpeler, ontspannen en blijer mens.

Ga jij ook zo graag naar het bos?

LUISTER | Slow Home Podcast

Ik ben 30+, getrouwd met Yuri en moeder van Anna (7). Ik werk als ZZP'er aan de grootste geschiedeniswebsite van NL en heb een (online) boekwinkel. Hierdoor ben ik elke dag bezig om efficiënter & doelgerichter te werken. En daar geniet ik heel mindful van :-)